…μετά τη διαδικασία του ποτού, εκείνο που σου αρέσει περισσότερο είναι να περπατάς στους δρόμους της πόλης . Στο μυαλό σου ταυτόχρονα, παίζει πάντα κάποια μουσική…
…είναι οι στιγμές που παρατηρείς διάφορα πράγματα, συνήθως αλλόκοτα…
…τα οποία τη μέρα απλά τα προσπερνάς. Κάποια σε κάνουν να γελάς …
…κάποια άλλα να προβληματίζεσαι …
…ενώ δεν αποφεύγεις και τους παραλληλισμούς…
…δεν ξέρεις αν φταίει η κατανάλωση αλκοόλ ή αυτά που εμφανίζονται μπροστά σου μπορεί να είναι τόσο αληθινά…
…το μόνο σίγουρο είναι πως εκείνες τις ώρες δεν σκέφτεσαι το μέλλον σου, ίσως γιατί το ξέρεις …
…δεν αγχώνεσαι για την αυριανή μέρα στη δουλειά κι ας είναι περασμένα μεσάνυχτα…
…σκέφτεσαι, όμως, το πώς θα πας εάν θα βρέχει…
…και τότε σε πιάνουν οι συναισθηματισμοί, άραγε τα κατάφερε η Νακαχάρα?…
…βρέθηκε κάποιος να την στηρίξει?…
…να της δώσει μια ευκαιρία…
… και να βγει από το κλουβί των “θέλω” στο οποίο αισθάνεται ότι ζει?…
..δεν ξέρεις πια τι να υποθέσεις και πως να βγάλεις ένα λογικό συμπέρασμα, αφού στο τέλος θα κλείσεις τα μάτια και θα ονειρευτείς…
