ezakmyworld

Archive for December, 2009|Monthly archive page

Kαι τώρα…

In Night on December 31, 2009 at 8:23 pm

…καληνύχτα…

…και καλή τύχη…

…και κάτι να μας φωτίζει…

…ολόκληρο και όχι μισό…

After Christmas…

In Personal on December 27, 2009 at 7:23 pm

…alone…

Χειμερινό Ηλιοστάσιο…

In Winter on December 23, 2009 at 8:52 am

Love games…

In Love on December 19, 2009 at 7:37 pm

“Πρώτ’ απ’ όλα έγινε το Χάος κι έπειτα η πλατύστερνη Γη και κατόπιν ο Έρως, ο ομορφότερος ανάμεσα στους αθάνατους θεούς, αυτός που παραλύει τα μέλη και όλων των θεών και όλων των ανθρώπων, κυριεύει την ψυχή και τη σύνεση…”(Θεογονία Ησίοδος)…

Η αρπαγή του Γανυμήδη από το μεταμορφωμένο σε αετό, Δία…

Ο Δίας ως κύκνος στην αγκαλιά της Λήδας…

Μήδεια…

Sex games…

Gay games…

Lesbian games…

Kαι όλα τελειώνουν όταν ο Έρωτας κοιμηθεί…

Cycladic art museum…

Περασμένες τρεις…

In Love on December 17, 2009 at 8:19 pm

…το πρωί και μόλις έχει τελειώσει η ταινία, μια ταινία που μιλά για την τρέλα του έρωτα, τα φιλιά στο στόμα και το δράμα. Βγαίνεις από την υπόγεια αίθουσα και  …

…περπατάς στους  άδειους δρόμους της πόλης, μιας πόλης που με μοναδικό  τρόπο καταφέρνει και μεταμορφώνει την τρέλα της μέρας σε μάγια  που καθώς τα σπέρνει τη νύχτα …

…ακούγονται μόνο τα κελαηδίσματα των αηδονιών στα ψηλά τα δέντρα. Σκέφτεσαι, πως ίσως είναι άδικο οι όρκοι κάποιων πολύ ερωτευμένων, να μη φτάνουν στους θεούς

Μια μέρα …

In La playa on December 13, 2009 at 7:26 pm

…μετά  την χθεσινή βροχή και λίγες ώρες πριν την αποψινή καταιγίδα…Κυριακή μεσημέρι στη θάλασσα…

Η πόλη…

In City on December 10, 2009 at 10:41 pm

…στολίστηκε και φέτος…

…φόρεσε τα γιορτινά της…

…το καλύτερο άρωμά της…

…και σε περιμένει σε οποιαδήποτε γωνία…

…να συμμετάσχεις κι εσύ σ΄αυτό το γιορτινό πάρτυ…

…και να γίνεις ξανά, για λίγο, παιδί…

Παράξενο…

In Numbers on December 7, 2009 at 10:29 pm

…να μετρήσω μόνο οχτώ, ενώ συνήθως περνούν γύρω στα δεκαπέντε.

Κι ας μείναμε παραπάνω ώρα από τις προηγούμενες φορές….ένα…Κάθε τόσο ένας αριθμός ανάμεσα στα λόγια σου .Ένας αριθμός ανάμεσα στις λέξεις που έλεγες και τις λέξεις που άκουγα…δύο… Ένα νούμερο ανάμεσα στα ορεκτικά και τη σαλάτα, ανάμεσα στα κυρίως πιάτα και το κόκκινο κρασί, …τρία… μεταξύ του τσιζκέϊκ  και του λογαριασμού.

Κι εσύ μίλαγες κι έλεγες και γέλαγες και νόμιζες πως άκουγα αλλά δεν άκουγα, …τέσσερα…μέτραγα κι εκστόμιζα κάθε τόσο έναν αριθμό ανάμεσα στα δικά σου λόγια που ποτέ δε ρώτησες τι είναι αυτός ο αριθμός…πέντε… Ίσως δεν άκουγες κι εσύ εμένα, όχι ότι είχα και πολλά να πω, δεν τα πάω  καλά με τα  λόγια …έξι…αλλά δεν έβαλες καμιά τελεία, συνέχισες να μιλάς, ….εφτά…να λες για σένα,για πρόσωπα  και  πράγματα πολλά, αρκετά χωρίς ουσία και δεν κατάφερες ν’ ακούσεις έστω έναν αριθμό….οχτώ

One bright night…

In Personal on December 5, 2009 at 8:50 pm

…Φτάνεις λίγο νωρίτερα έστω κι αν ο τρίτος της παρέας δε φάνηκε ποτέ…

Νέος χώρος, μεγάλος, σου αρέσει .Δε σου αρέσει  η κακοκεφιά του μπάρμαν… «όχι δεν έχουμε haig, όχι δεν έχουμε ποτήρια με νερό, πάρε μπουκαλάκι, μην ακουμπάτε τα μπουφάν στο μπαρ, πάρε μια χιμαδόρ σε πλαστικό  χωρίς φέτα πορτοκάλι γιατί ούτε από αυτήν έχουμε …»…ο Άλεξ Δήμου όμως έχει κέφια και ξεκινά την απογείωση δυνατά μέσα σε ήχους, μουσικές και χρώματα δίνοντας αργότερα την σκυτάλη στο αχτύπητο δίδυμο…

Η διάθεση ανεβαίνει κατακόρυφα. Ο κόσμος χορεύει, μαζί του κι εσύ. Όλοι χαμογελούν και ακούν αυτά που τους αρέσουν. Καθώς χάνεσαι μέσα στους ρυθμούς γυρίζεις πίσω στα 90’s, τότε που ήσουνα συντονισμένος στους 89.2, στον life fm ακούγοντας το μέλλον. Τότε που έβαζες τα flyers στον τοίχο κι είχες γεμίσει τα πάντα, χώρος είχε μείνει μόνο στο ταβάνι. Η σκάλα του γείτονα σε βοήθησε να το γεμίσεις κι αυτό…

 Θυμάσαι τότε που έτρεχες οπουδήποτε …

…για να ακούσεις αυτές τις μουσικές που σου αρέσουν. Από τα μεγάλα stages του Άλσους και της Κηφισού μέχρι τα parties στα παλιά εργοστάσια μεταλλικών κατασκευών στα στενά του Βοτανικού, που απ’έξω πάντα περίμενε η αστυνομία. Θυμάσαι τότε που στο υπόγειο του Metropolis  γεμάτος χαρά, είχες βρει το πρώτο τους album , ναι το μπλε cd…

 …και το είχες κάνει  δώρο

 …στον εαυτό σου, ακόμη έχει πάνω τη τιμή, 5.400 δρχ. Η βραδιά κυλάει υπέροχα, χορεύεις όπως τότε, σαν να μην άλλαξε τίποτα. Καιρό είχες να περάσεις τόσο όμορφα, να νιώσεις λίγο fun και λίγη εξωστρέφεια.

Αργότερα, στο 50 days παρακολουθείς την ξανθιά που φοράει ένα  πράσινο φόρεμα με  άσπρες βούλες και καθώς χορεύει οι πέρλες στο λαιμό της έχουν συντονιστεί πλήρως με τους ρυθμούς του dj. Ξημερώνει επέτειος…

Madness, power, domination…

Νυχτώνει…

In Minds on December 1, 2009 at 9:20 pm

…και το μυαλό μου θολώνει…