ezakmyworld

Archive for June, 2010|Monthly archive page

Να σου πω…

In Words on June 30, 2010 at 7:52 pm

-Μέχρι…

In Personal on June 26, 2010 at 9:17 pm

…πού πας?…

-Δεν ξέρω, όπου να ‘ναι…

Στη στροφή χάθηκες…

Κ ι ήταν από τις λίγες φορές που  ήθελες να πεις τόσα..

Και τελικά δεν είπες τίποτα…

Αλλάζοντας…

In La playa on June 23, 2010 at 9:02 pm

… πλευρό στην άμμο…

Κατεβαίνεις…

In The deepest Sea on June 15, 2010 at 9:45 pm

…τα σκαλιά, με τη  λαχτάρα του ανθρώπου που πρόκειται να αντκρύσει κάτι για πρώτη φορά…κι ας είναι για σένα μία ακόμη φορά…

υ.γ.έψαξα για το video “the deepest sea” των pop eye αλλά δεν το βρήκα πουθενά…

υ.γ.2. τελικά το βρήκα…

Παιχνίδια…

In Athens on June 14, 2010 at 8:44 pm

…στο φως…

Aπόγευμα…

In Games on June 9, 2010 at 7:02 pm

…δίπλα στο ποτάμι…

H αρχή…

In Cinema on June 7, 2010 at 9:14 pm

…φέτος, έγινε στην σχεδόν  άδεια αίθουσα του Βοξ,  με ψιλόβροχο,

…και με τα  συνθήματα κατά των μπάτσων να ακούγονται από την πλατεία…

…παρ’ ολ’ αυτά ο άνθρωπος ελέφαντας συγκίνησε…

Somewhere…

In Travelling on June 3, 2010 at 9:45 am

…you can See Me naked…

Aνεβαίνεις  τα 500  περίπου σκαλοπάτια…

… μιας  πανέμορφης …

…και συνάμα  χρωματιστής χώρας  …

…με τα περήφανα αρχοντικά της…

…. και τα «μάτια του βοδιού», τους φεγγίτες, που κρατάνε το κακό το μάτι μακριά…

…αλλά και τα μισογκρεμισμένα της κτίρια…

…που περιμένουν καρτερικά τους ξενιτεμένους ιδιοκτήτες τους  να τα αναστηλώσουν…

…όλα είναι όμορφα στημένα…

…τριγύρω ηρεμία και αρχοντιά…

… η ματιά σου σε οδηγεί στο λιμάνι…

…κανείς δεν βιάζεται…

…στο καφενείο ρωτάς τον παππού «…και πως φτάνεις στον Δυσάλωνα?»… «…παιδάκι μου εκεί δεν μπορείς να πας με τα πόδια, ένας βοσκός πάει μοναχά…» «…ένας βοσκός κι εσύ σκέφτεσαι…»…

…τα κότερα αφήνουν το λιμάνι…

… κι εσύ αφήνεις τη χώρα, παίρνεις το  δρόμο ,αυτόν που σέρνεται σα φίδι…

…ανάμεσα στα  λιβάδια…

… και τα πετρόχτιστα  ξωκλήσια…

…μπαίνεις στο φαράγγι…

…οι αράχνες παντού στον αέρα, στα μαλλιά σου…

…βλέπεις μακριά τη θάλασσα…

…ανεβοκατεβαίνεις βράχους, ο ήλιος σε βρίσκει ακόμη κι εκεί  χωμένο  μέσα  στη γη, διψάς, ασφαλώς το μισό λίτρο που είχες μαζί σου έχει τελειώσει πριν αρκετή ώρα…

… σε κάποιο σημείο τα αθλητικά σου γλιστρούν, σκίζεσαι στις πέτρες,  εντάξει, όλα καλά… το ξέρεις ότι πάντα το ίδιο κάνεις,  ποτέ δεν  είσαι εξοπλισμένος όπως πρέπει……αλλά,  να η θάλασσα πλησιάζει όλο και πιο πολύ…

… φτάνεις, σκέφτεσαι… κατεβαίνεις μια μεγαλύτερη  κατηφοριά  και αυτό που βλέπεις  μπροστά σου σε φέρνει σε απελπισία, ένας απότομος  γκρεμός τουλάχιστον 30 μέτρα, δεν κατεβαίνει κανείς από εκεί χωρίς σκοινιά και  στο νου σου έρχονται τα λόγια του παππού στο καφενείο.. «ο Αϊ Γιώργης λέγεται Δυσάλωνας  γιατί δεν μπορεί να αλωθεί εύκολα..»…

…είσαι τελείως μόνος μέσα σε ένα φαράγγι και χωρίς να το γνωρίζει κανείς, ένα σημείωμα άφησες , σε μια άσπρη χαρτοπετσέτα,να σου ποτίσουν τις ντομάτες στο μπαλκόνι… μα πως κατεβαίνει ο βοσκός?…κοιτάς πάνω , μόνο από πάνω μπορείς να διαφύγεις και σκαρφαλώνεις…

…σκέφτεσαι μόνο θετικά,  ένα γλίστρημα ίσως αποβεί μοιραίο και καθώς ανεβαίνεις  ο αέρας μυρίζει  ρίγανη, σταματάς μαζεύεις λίγη …

…και μαζί και λίγο θυμάρι…

… μια σφηκοφωλιά μπερδεύεται στη βερμούδα σου και μια σφήκα σε τσιμπάει δυο φορές, για να γλιτώσεις και από τρίτο τσίμπημα βγάζεις τη βερμούδα, η σφήκα φεύγει και  η θέα από ψηλά σου κόβει την ανάσα…

…μένεις εκεί και χαζεύεις…

…χάνεσαι στο μπλε…

… κι απέναντι,  ένας βράχος μεγαλύτερος από 300 μέτρα, κομμένος από  το σπαθί του Αϊ Γιώργη, όπως σου είπε ο παππούς στο καφενείο, όπου  στη μέση του  κάποιοι  αναρριχητές έχουν ζωγραφίσει μια μπλε σημαία…

…βρίσκεις μια πιο πλαγιαστή επιφάνεια και με απόλυτη προσοχή κατεβαίνεις…

…βουτάς επιτέλους και μένεις στο βυθό…

…από  αυτά τα νερά ξεκίνησε η Αργώ για την Αργοναυτική εκστρατεία και από αυτά τα νερά ο Νηρέας ,ο  πιο όμορφος απ ‘όλους τους Αχαιούς μετά τον Αχιλλέα, ξεκίνησε με τρία πλοία για τον Τρωικό πόλεμο…

… ο ήλιος κάνει τα δικά του παιχνίδια με τον βράχο …

…και οι ψαράδες  στον Πανορμίτη, κάποιες φορές  εκτός από τα δίχτυα…

… μαζεύουν και τα  τάματα που φτάνουν στο λιμάνι,  μέσα σε μπουκάλια απ’ όλον τον κόσμο, όποιος δε, αφετήσει το τάμα του ο άγιος βρίσκει τρόπο να του το κλέψει…

…το μονοπάτι για τον Άγιο Αιμιλιανό, μπορεί να μην το βρήκες ποτέ…

…όμως έφτασες κι εδώ με το δικό σου τρόπο, όπως και στη Νανού και στη Φανερωμένη…

…στο εκκλησάκι, έξω από την πόρτα, έχεις απρόσμενους επισκέπτες…

…πρώτη φορά βλέπεις να τρώνε τυρόπιτα, ίσως να οφείλεται στο δυόσμο που περιέχει …

…έλα, μην στενοχωριέσαι που τελείωσε, είσαι γεμάτη τρίμματα, σκουπίσου…

… σε λίγο βγαίνεις στο δελτίο των οχτώ…

…να, χτυπάει  κι η καμπάνα στον Αϊ Βασίλη…

…σε καλωσορίζει στην παραλία του…

…σε αφήνει να κολυμπήσεις καθώς  σε αγναντεύει από ψηλά, συνειδητοποιείς ότι όλες  τις μέρες το μαγιό σου είναι διπλωμένο στο σακ βουαγιάζ…

…κι εκεί στο χωμάτινο δρόμο στο Τολί, στο εντελώς πουθενά,…

…μέσα στις  δάφνες βρίσκεις μια παραλία …

…και μια ταβέρνα τόσο ωραία και καθαρή που θα τη ζήλευαν και οι καλύτερες ταβέρνες της Αθήνας…

…σε λίγο θα ανάψουν τα φώτα…

…τα παιδιά όμως θα συνεχίσουν να παίζουν στην επάνω γειτονιά…

…και το ροζ των τοίχων…

…θα χαθεί  στον ουρανό…

…η χώρα φοράει τα βραδινά της, κομψή και γοητευτική…

…κι εκεί σε μια  άκρη της…

…σε προσκαλεί σε δείπνο με κρύα  μπύρα…

… κι ένα φεγγάρι ολόγιομο…

…της λες ότι ζεις κάτι ακύμαντο και απροσδιόριστο κι έπειτα σε αφήνει να την γυρίσεις στα στενά δρομάκια…

…ναι, την έχεις μεθύσει, δεν μιλάει  πια και  δεν την νοιάζει καν  τι ώρα είναι..