ezakmyworld

Archive for July, 2010|Monthly archive page

Κατσικάκι…

In Travelling on July 31, 2010 at 12:42 pm

…με κους κους, κατσικάκι  με πλιγούρι…

…κατσικάκι με κυδώνι, κατσικάκι γεμιστό…

…στη λαδόκολλα, στον «ουρανό»…

…κι αφού τα δοκίμασες όλα σε τραπεζάκια ανάμεσα σε «καρυδιές», ορτανσίες και τριανταφυλλιές …

…πήρες  τους δρόμους…

…για παραλίες  μοναδικές…

…βγαλμένες από τους «κήπους»  του παραδείσου…

…κι εκεί   έμεινες ώρες   πάνω στα χρυσά  φύκια…

…χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα, παρά μόνο να κοιτάζεις την θάλασσα…

…μέχρι  να φύγει το φως …

…και να έρθει το «φεγγάρι»… ένα «φεγγάρι» αλλιώτικο  που δεν κατάφερες να το  δεις από εκεί που είχες σχεδιάσει…

…Ακολουθείς  το ανηφορικό μονοπάτι…

…περνάς την πλαγιά μέσα από τις ψηλές φτέρες …

…διασχίζεις το υπέροχο δρυόδασος…

…όμως μερικά μπουμπουνητά  και μια   εκτεταμένη  συννεφιά με εντυπωσιακούς σωρήτες…

…η ξαφνική πυκνή ομίχλη…

…και η θέα με  τα αμέτρητα  κεραυνοβολημένα δέντρα…

…κάνουν τον Γ. να γυρίσει πίσω, στην ασφάλεια της θάλασσας…

…απόλυτα φυσιολογικό, σκέφτεσαι, αλλά εσύ συνεχίζεις ανάμεσα στα  κάθετα βράχια…

Κι εκεί, πλέον, στην κορυφή μόνος,  ύστερα από αρκετή ώρα …

…μέσα στην ομίχλη και τη βαθιά σιωπή…

…παραδόξως, αισθάνεσαι απόλυτα ήρεμος. Η σκέψη σου μεταφέρεται  απευθείας…

…σε εκείνους, τους  μεγάλους Θεούς …

…και την Αρμονία …

…ένας  χορός παραισθήσεων  κατακλύζει το νου σου…

…ενώ ταυτόχρονα μυστήριες εικόνες …

…και χρώματα…

…δημιουργούν μια κατάσταση, κάτι σαν ερωτική μυσταγωγία…

…μπερδεύεσαι, δεν ξέρεις αν όντως συνάντησες του θεούς σίγουρα  όμως συνάντησες τον εαυτό σου και ένιωσες να ενώνονται τα σπασμένα του κομμάτια…

…Μέσα στα πλατάνια…

…και τα φαράγγια βρίσκεις ανθρώπινα κορμιά κρεμασμένα στους βράχους άλλοτε φορώντας μόνο  το μαγιό τους …

…και άλλοτε χωρίς αυτό…

…θαυμάζεις τους  υπέροχους καταρράκτες …

…δροσίζεσαι στα κρυστάλλινα νερά…

…και βλέπεις αρκετά κατσαρολικά…

…ενώ όσο προχωράς πιο βαθιά το τοπίο γίνεται όλο και πιο άγριο, πιο εντυπωσιακό …

…και πιο επικίνδυνο, κάπου στον βράχο υπάρχει μια φωτογραφία ενός 28χρονου που δεν υπολόγισε σωστά το ύψος…

…θέλει λίγη υπομονή και αρκετό ιδρώτα …

…για να φτάσεις ως το θαυμάσιο τέρμα…

…και να κολυμπήσεις γυμνός, όπως και οι άλλοι, στα δροσερά νερά…

…Ψηλά στην Κρημνιώτισσα απλά διαβάζεις …

…και κάνεις αυτό που πρέπει…

…Ήρθε όμως  η ώρα για καφέ…

…και για παιχνίδι…

…κι ας άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες…

…να μαζεύονται οι καρέκλες …

…και ν’ ανοίγουν οι ομπρέλες…

…όχι δεν θα μπεις μέσα, δεν θα μετακινηθείς,  θα καθίσεις στη βροχή, είναι τόσο ήρεμα εδώ και τόσο μαγικά, όλα έχουν βρει τη θέση τους κι εσύ ακόμη ψάχνεις  να βρεις τη δική σου…

Ένα βράδυ…

In Night on July 21, 2010 at 7:52 pm

…στο λιμάνι χωρίς καθόλου λόγια…

Τελειώνοντας…

In Roads on July 19, 2010 at 9:03 pm

…το δρόμο του Κέρουακ και χωρίς πολλά κανονίσματα, βρίσκεσαι στον κατηφορικό δρόμο της εθνικής, με σκοπό το άκρο…

…Διασχίζεις απέραντες εκτάσεις…

…συναντάς όμορφες παραλίες…

… μπαίνεις σε δρόμους στενούς, ερημικούς, αρκετά λιτούς…

…Στον τότε ναό του Ποσειδώνα βρίσκεις μια προσφορά που βγάζει τόση αθωότητα…

…αφήνεις το άστρο της Αριάς…

…περπατάς δίπλα σε μια θάλασσα που το μόνο που προσπαθεί να κάνει είναι να σε ξελογιάσει…

…Και το καταφέρνει… φτάνεις στον φάρο…

…κατεβαίνεις τους  απότομους βράχους που βρίσκονται  μπροστά του…

…και την πλησιάζεις…

…Σου δείχνει  τις ομορφιές της…

…λες και τις φύλαγε μόνο για σένα…

… σου δίνει το αλάτι της και την ερωτεύεσαι…

…Μπαίνεις μέσα της και για λίγο αφήνεσαι στο δυνατό της ρεύμα …το γυμνό σου σώμα απομακρύνεται από το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ευρώπης…

…, σκέφτεσαι να μην αντισταθείς και να αφεθείς στην αγκαλιά της, να ξορκίσεις τις αποτυχίες σου … είσαι στο σημείο που γινόταν η είσοδος στον Άδη…

…όμως δεν είναι η ώρα σου ακόμη… θέλεις να κατέβεις εκείνο το μονοπάτι που είδες τυχαία από το δρόμο και οδηγεί μέσα από τις πεζούλες…

…και τ’ αγκάθια…

…σε έναν μικρό ερημικό παράδεισο…

…ναι εκείνο το μονοπάτι με τις φραγκοσυκιές…

…που τελικά το κατέβηκες  περασμένα μεσάνυχτα μισοζαλισμένος από αλκοόλ  χωρίς φακό και  όταν  το φεγγάρι σαν κατακόκκινη φέτα καρπουζιού είχε πλέον  δύσει…

…και το στερέωμα από πάνω σου σε αγκάλιασε με ευγνωμοσύνη μέσα σε απέραντη σιωπή και σκοτάδι  και σου έκανε συντροφιά μέχρι το χάραμα…

Βάλε…

In Moments on July 15, 2010 at 8:39 pm

…λίγο ακόμη και παίξε μουσική.Θέλεις να χορέψεις, έστω κι αν το απέραντο πέλαγο ποτέ δεν θα σε συμπεριλάβει ολόκληρο…

Don’t…

In Moments on July 13, 2010 at 8:28 pm

…look back…

Ένα live…

In Moments on July 11, 2010 at 9:07 pm

…κάτω από τα κατάρτια…

…και κάτω από τ’ αστέρια…

…κι ένα ντοκυμαντέρ κάτω από τις μουριές, σε μια πλατεία που για δεκαετίες αντί για  παιδικές φωνές άκουγες  μόνο κούκους…

Looking …

In City on July 4, 2010 at 7:51 pm

…for the real sunday morning…