ezakmyworld

Archive for March, 2011|Monthly archive page

No…

In Personal on March 29, 2011 at 7:46 pm

…more…

…words…

..no…

…more…

…silence…

Advertisements

Θυμάσαι…

In Moments on March 27, 2011 at 11:59 am

… εκείνη τη βόλτα που έλεγες?…

…άντε ξεκίνα, την ώρα την άλλαξες…

Οι…

In Roads on March 24, 2011 at 8:46 pm

…δρόμοι  σου…

…που είναι, σχέδον,  πάντα άδειοι…

…δεν συμπεριλαμβάνουν κανέναν…

…ούτε καν, τον ίδιο σου τον εαυτό…

Ξημερώνει …

In Primavera on March 20, 2011 at 9:41 pm

…άνοιξη, αυτό διαβάζεις στο ημερολόγιο και κοιτάς χαμηλά…

…δεν πείθεσαι και κοιτάς ψηλά…

…από τα ηχεία ακούγεται μουσική …

… και μαζί της ταξιδεύεις  αρκετά ψηλά…

…πάνω από τις άσπρες κορυφές …

…πέρα,  σε μακρινά χωράφια…

…εκεί όπου το φρέσκο  χώμα, περιμένει τους νέους σπόρους…

… και όσα μέχρι τώρα ήταν απλά …

… σιγά σιγά γίνονται σύνθετα…

…και αποκτούν χρώμα…

…δεν έχει σημασία αν είναι κόκκινο..

…μωβ…

… ή σχεδόν πορτοκαλί…

…όπως και να είναι,ο μικρόκοσμος  θα κάνει τη δουλειά του…

…θα φροντίσει  να  μη λείψει τίποτα…

…παράλληλα θα ερωτοτροπήσει…

…αλλά και θα αδιαφορήσει…

…κι εσύ, καθώς  κάνεις τον κύκλο σου,  αυτό που βρίσκεις  το χαρίζεις …

…κι αυτό χωρίς δυσκολία, αμέσως  βρίσκει  τη θέση του…

Βάζεις…

In Athletics on March 17, 2011 at 10:36 pm

…μουσική…

…και βλέποντας τον τύπο να τρέχει, ζηλεύεις και τρέχεις κι εσύ… μαζί με τους άλλους, η διαφορά είναι ότι δεν ακούς τα χρώματα αλλά τρέχεις ανάμεσά τους…

…είναι πολλοί…

…δεν σε νοιάζει όμως, γιατί είναι σαν γιορτή…

… κι ας τρέχεις ώρα, δεν βιάζεσαι…

…το τέρμα πλησιάζει…

…κι ο πόνος θα φύγει σε λίγο…

…μα κι αν δεν φύγει…

…κάποιος υπάρχει να σε φροντίσει…

Και…

In Memories on March 15, 2011 at 10:20 pm

…περπατάς…

…ανεβαίνεις τις σκάλες…

…θέλεις να φτάσεις στον ουρανό, είναι αστείο το ξέρεις…

..να τον αγγίξεις, έστω…

…η  μουσική  όμως που ακούγεται από το στενό…

…σε κάνει να χάσεις το δρόμο σου…

…δεν ξέρεις που είσαι, τι κάνεις και τι ψάχνεις…

…μαθαίνεις να βλέπεις, να κοιτάς…

…αλλά όχι στα μάτια, αυτό το παιχνίδι το έχεις χάσει…

…κι  η νύχτα πέφτει…

…κάποιοι πάνε, κάποιοι έρχονται…

…κάποιοι απλά στέκονται …

…σιγά σιγά όλα ερημώνουν, γίνονται σκιές και  φεύγουν  στον προορισμό τους …

…κι  εσύ χωρίς προορισμό, βρίσκεις έναν… πάντα βρίσκεις …

…στο υπόγειο μπαρ που κατεβαίνεις, πίνεις αργά τις γουλιές του ποτού  σου και καθώς  αυτά που συμβαίνουν  είναι οι λέξεις, κοιτάς απέναντι, ανάμεσα στα μπουκάλια με τα διαφορετικά είδη τεκίλας, μια μικρή βάρκα με κουπιά  που αρχίζει να κουνιέται από μόνη της και πιο δίπλα,  στα μπουκάλια με το ουϊσκι, ένα άλογο που αρχίζει να κινείται χωρίς να περπατάει , όλα με έναν αργό, συγχρονισμένο και συνάμα  γλυκό ρυθμό,  ενώ  πιο μετά το βλέμμα σου πέφτει στο μικρό παραθυράκι του υπογείου,  από  όπου βλέπεις τα βήματα των περαστικών  κι εκεί  ανάμεσά τους διακρίνεις  κάτι διαφορετικό, κάποιοι το λένε :«η καλοσύνη των ξένων», εσύ όμως δεν συμφωνείς και από τις τέσσερις  αυτές λέξεις  σβήνεις τις δύο τελευταίες…

Tokyo…

In Reality on March 12, 2011 at 8:55 pm

…story…

Δεν…

In Street art on March 10, 2011 at 9:54 pm

…κατάφερες…

…να τις γνωρίσεις όλες…

…μοναχά τις δύο…

Η Μέριλυν…

In Night on March 8, 2011 at 8:21 pm

…ο Γούντι…

…η Οlof  στα κόκκινα με τα αστειάκια της, σου ζητά να σιγοτραγουδήσεις μαζί της το crazy car ενώ εσύ γελάς…

…και τ’ άλλα παιδιά…

…όλοι μια υπέροχη  παρέα, με ποτά και κουβέντες μέχρι αργά…

…δεν ξέρεις αν αυτό που βλέπεις μπροστά σου μπορεί  να είναι  αληθινό  ή φταίει το ποτό, αλλά αν ήταν η τρέμη δεν θα φόραγε το πολύτιμο  κολιέ της?…

Κανονικά…

In La playa on March 6, 2011 at 9:42 pm

… οι ροδιές…

…και οι πατημασιές…

…σήμερα  θα έπρεπε να  είναι  πάνω στο χιόνι, εσύ όμως προτίμησες τη βόλτα στη θάλασσα…

…και το παιχνίδι στην άμμο…

…πάντα η θάλασσα …

…σε κάνει να αισθάνεσαι σαν μικρό παιδί…

…κι αφού την κοιτάς για ώρες, παίρνεις τη σανίδα σου…

…βουτάς μέσα της …

…και παίζεις με τα κύματα…

…κι έπειτα αφού βαρεθείς, βάζεις στ’ αυτιά σου μουσική…

…και προχωράς …

…μέχρι να βαρεθείς και να σταματήσεις ξανά…

…έτσι κι αλλιώς για σένα ο χρόνος δεν έχει σημασία, είτε πάρεις το ποδήλατο…

…είτε συμμετάσχεις στο παιχνίδι…

…είτε αράξεις και πάλι …

…είτε το αφήσεις…

…σήμερα όμως, είναι καρναβάλι…

…και θα πετάξεις αετό…

…έστω κι αν είναι το διάσημο σώβρακο του πάγκαλου σε νέα,  ροζ  απόχρωση…