ezakmyworld

Και…

In Memories on March 15, 2011 at 10:20 pm

…περπατάς…

…ανεβαίνεις τις σκάλες…

…θέλεις να φτάσεις στον ουρανό, είναι αστείο το ξέρεις…

..να τον αγγίξεις, έστω…

…η  μουσική  όμως που ακούγεται από το στενό…

…σε κάνει να χάσεις το δρόμο σου…

…δεν ξέρεις που είσαι, τι κάνεις και τι ψάχνεις…

…μαθαίνεις να βλέπεις, να κοιτάς…

…αλλά όχι στα μάτια, αυτό το παιχνίδι το έχεις χάσει…

…κι  η νύχτα πέφτει…

…κάποιοι πάνε, κάποιοι έρχονται…

…κάποιοι απλά στέκονται …

…σιγά σιγά όλα ερημώνουν, γίνονται σκιές και  φεύγουν  στον προορισμό τους …

…κι  εσύ χωρίς προορισμό, βρίσκεις έναν… πάντα βρίσκεις …

…στο υπόγειο μπαρ που κατεβαίνεις, πίνεις αργά τις γουλιές του ποτού  σου και καθώς  αυτά που συμβαίνουν  είναι οι λέξεις, κοιτάς απέναντι, ανάμεσα στα μπουκάλια με τα διαφορετικά είδη τεκίλας, μια μικρή βάρκα με κουπιά  που αρχίζει να κουνιέται από μόνη της και πιο δίπλα,  στα μπουκάλια με το ουϊσκι, ένα άλογο που αρχίζει να κινείται χωρίς να περπατάει , όλα με έναν αργό, συγχρονισμένο και συνάμα  γλυκό ρυθμό,  ενώ  πιο μετά το βλέμμα σου πέφτει στο μικρό παραθυράκι του υπογείου,  από  όπου βλέπεις τα βήματα των περαστικών  κι εκεί  ανάμεσά τους διακρίνεις  κάτι διαφορετικό, κάποιοι το λένε :«η καλοσύνη των ξένων», εσύ όμως δεν συμφωνείς και από τις τέσσερις  αυτές λέξεις  σβήνεις τις δύο τελευταίες…

Advertisements
  1. Όμορφο πέρασμα μιας πόλης.. 🙂

  2. όμορφες εικόνες. ήρεμες. χαμογελαστές.
    καλημέρα σου!

  3. Tin pio ekgardia kalimera mou 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: