ezakmyworld

Στο δρόμο …

In Memories on April 18, 2011 at 12:33 pm

…για την εξοχή, περασμένα μεσάνυχτα η βροχή όλο και δυναμώνει… Η μουσική που ακούγεται…

…καθώς οδηγείς, σου φέρνει στο νου, χωρίς ιδιαίτερο λόγο,  εκείνες τις στιγμές που έζησες παρέα με την Π. και τον Γ. ένα βροχερό χειμωνιάτικο απόγευμα ψάχνοντας μια λίμνη ανάμεσα σε ερειπωμένα χωριά. Όλες οι προηγούμενες προσπάθειες απέβησαν άκαρπες, ούτε το google earth, ούτε οι χάρτες, ούτε οι περιγραφές προσέφεραν την παραμικρή βοήθεια. Είχε καταντήσει πια  αστείο και η ανεύρεση  της λίμνης-φάντασμα αποτελούσε τον  πρωταρχικό σκοπό της παρέας. Κι αυτή τη φορά όμως, το ξεκίνημα δεν άφηνε πολλά περιθώρια αισιοδοξίας . Στενά δρομάκια που οδηγούσαν σε αδιέξοδο, διασταυρώσεις με χωματόδρομους , δρόμοι ημιτελείς, λακκούβες, νερά, λάσπες, ομίχλη

-Πάμε προς το χωριό να ρωτήσουμε, κάποιος θα ξέρει δεν μπορεί…Ένα χωριό όμως εντελώς άδειο, τα παντζούρια ερμητικά κλειστά και η υγρασία να  έχει καλύψει τα πάντα. Μετά από αρκετή ώρα περιπλάνησης στα βουβά και στενά σοκάκια του χωριού, σε μια ανηφοριά εντοπίζετε μια σκιά  και κατευθύνεστε προς τα εκεί. Μια γριούλα ντυμένη στα μαύρα φορτωμένη με γλάστρες και λουλούδια…

-Συγγνώμη  ψάχνουμε μια  λίμνη που βρίσκεται  κάπου  κοντά στο χωριό… Μήπως ξέρετε που είναι? Μα εσείς είστε λαχανιασμένη… Θέλετε να σας πάμε κάπου?.,. Μπείτε στο αμάξι…- Πού πηγαίνετε μέσα στο κρύο?…

-«Πάω στην κόρη μου, σήμερα γιορτάζει, την λένε Χριστίνα» …απαντάει βουρκωμένη…

-Μα εσείς  κλαίτε!… κλαίτε που θα δείτε την κόρη σας?…

-Πάω να την στολίσω με τα αγαπημένα της λουλούδια, αγαπούσε πολύ τα λουλούδια, ήθελε να έχει έναν μεγάλο κήπο αλλά δεν πρόλαβε, έφυγε στα σαράντα της…

…ξαφνικά μέσα στο αμάξι επικράτησε σιωπή… Ακούγονταν μόνο τα λόγια της γριούλας…

-«Μην κάνετε σχέδια για το αύριο, ζήστε το τώρα σαν να είναι η τελευταία στιγμή, μην περιμένετε να γίνουν πράγματα… Τα πράγματα συμβαίνουν καθώς τα ζείτε και όχι περιμένοντάς τα. Ζήστε παιδιά μου και χαρείτε… Όλα σήμερα, όλα τώρα…»

Εδώ αφήστε με, δεν έχω πάει ποτέ στην λίμνη αλλά  εσείς θα προχωρήσετε ευθεία , θα στρίψετε αριστερά, στο ίσωμα ξανά αριστερά, μετά στην ανηφόρα δεξιά, στο τρίστρατο που  θα βρείτε υπάρχει  μια στάση κι εκεί κοντά θα συνεχίσετε στο μονοπάτι που…

…κανείς δεν πρόσεχε τι έλεγε η γριούλα, όλα ακούγονταν τόσο μπερδεμένα και το αμάξι συνέχισε την πορεία του σαν να μπήκε ο αυτόματος πιλότος… Χωρίς να ακολουθήσετε τις οδηγίες της, γιατί απλά τα μόνα λόγια που θυμόσασταν ήταν οι συμβουλές της, συμβουλές τόσο διαφορετικές από αυτές που ακούγατε  μέχρι τώρα, μπροστά σας βρισκόταν ένα τρίστρατο και στα δεξιά του μια στάση… Μια στάση λεωφορείου, σιδερένια η οποία δεν βρισκόταν στην άκρη του δρόμου αλλά μέσα σε ένα χωράφι κάτω από μια ελιά

-Μα αφού δεν έχει έρθει ποτέ στη λίμνη, πως ήξερε για την στάση?…

…και η λίμνη, επιτέλους σε ελάχιστη απόσταση σας καλούσε να την εξερευνήσετε

Advertisements
  1. Περίεργη ιστορία και συγκινητική και λυπητερή.. 😦
    όμως ήταν σωστή σε όσα σας είπε.. 🙂

  2. Ezak, an kai se exw syni8isei pio lakwniko kai perissotero sximatiko, me ekpliseis ka8e fora pou apofasizeis na 3ediplw8eis. Isws pantws 8a itan kalo na apagoreutoun ta metamesonyktia ta3idia me broxi kai tetoies mousikes, kai apla na ginontai en eidei paranomias…

  3. Ανατρίχιασα. Μια απ τις καλύτερες στιγμές σου. Μπράβο

  4. δεν έχω λόγια. ήταν πανέμορφο..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: