ezakmyworld

Archive for the ‘Poetry’ Category

Τρεις…

In Blue, Greece, Island, Ποίηση, Mar, People, Poesía, Poetry, Sea, Summer on July 7, 2018 at 2:26 pm

κοπέλες…

3.3

απ’τη Θήβα…

3.9

στην ανηφοριά…

3.11

δεν φοβήθηκαν…

3.13

τον λίβα…

3

κι ούτε τον βοριά,

3.12

τρεις κοπέλες…

3.7

απ’τη Θήβα…

3.10

κι απ’τη Λειβαδιά…

3.6

τρεις κοπέλες…

3.4

απ’ τη Θήβα…

3.8

χάσαν…

33

τα κλειδιά…

3.0

και δεν μπήκαν στην καλύβα…

3.1

κείνη τη βραδιά…

3.2

 

Advertisements

“Μα τώρα…

In Athens, Poesía, Poetry, Teatro, Theater on July 1, 2018 at 8:53 pm

εγώ γυρνώ κάτω στης γης τα σκότη·

per1

και σεις, γερόντοι, χαίρετε και μέσα ως τόσο

per5

σ᾽ αυτές τις συμφορές δίνετε της ψυχής σας

per4

όση αναγάλλια η πάσα μια θα φέρνει μέρα·

per3

για τους νεκρούς τίποτα δε φελούν τα πλούτη….”

per2

Αισχύλου “Πέρσες” στίχοι 839-842, Ηρώδειο 30.06.2018

 

“Είναι…

In Athens, Ποίηση, Live, music, Poesía, Poetry, Summer on June 21, 2018 at 7:14 pm

αυτή η σιωπή που πάντα μισούσε τις λέξεις…

sn1

είναι το φως που κοιτάς όταν η ζωή περνάει…

sn2

σαν μια τίγρη που είναι στο κλουβί κλεισμένη…

sn3

δεν θα χαθούμε γιατί ένας δρόμος ανοίγει…

sn4

γελώντας ή κλαίγοντας σ’έναν κόσμο μεγάλο…

sn5

και ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες…

sn6

συνδυασμός του 69

πολιτισμός…

sn7

κι αυτή η φωτιά που μέσα μας ανάβει…

sn8

καθένας πάντα ψάχνει για  λέξεις …

σκέφτεσαι από μέσα σου πως θέλεις να τρέξεις…

sn9

ένα εκατομμύριο αστέρια φωτίζουν ό,τι μ’έχει πληγώσει…

sn10

σαν φωτοβολίδα το απόγευμα σκάει…

sn11

και πέφτει το βράδυ σαν ανθρώπινο χάδι…

sn12

έτσι λένε πως είναι η ισορροπία…

SN0

κοίτα πως ανοίγει ο κόσμος σ’ αυτή τη στροφή…

sn13

τα χρώματα της γης …

sn14

απλώνονται σαν μεγάλη γιορτή…

sn15

απ’το σημείο αυτό με οδηγείς σε μια παραλία…

sn16

και ανοίγει η σκέψη μου σαν αεροφωτογραφία…

sn17

στριφογυρνάς χωρίς να δίνεις σημασία…

sn18

η θέση των άστρων ή η παγκόσμια ιστορία…

sn19

σε δέντρα από μελάνι…

sn20

ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση…

sn21

προς τον Θεό…

sn22

και όλα σταματούν για να περάσει ένα τρένο…

sn23

είχα τόσο ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες…

sn24

να μείνεις στα μάτια μου σαν άδειο τοπίο…

sn25

-πες μου , πες μου τι βλέπεις…

sn255

και θέλω χίλια ακόμη χέρια …

sn256

για να σου δείξω τι θέλω…

sn257

κουλουριασμένοι σαν μπάλα…

sn26

να εκτοξευτούμε…

sn27

μέχρι που ειρηνικά στο διάστημα να κοιμηθούμε…”

sn28

Από το live των ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ στο SNF ΞΕΦΩΤΟ 18.06.2018

“To what…

In Art, Μysteries, Ποίηση, Life, Madrid, Museum, Poesía, Poetry on May 28, 2018 at 12:50 pm

purpose, April, do you return again?

cem1

Beauty is not enough.

cem3

You can no longer quiet me with the redness
Of little leaves opening stickily.
cem12
I know what I know.
cem10
The sun is hot on my neck as I observe
The spikes of the crocus.
cem6
The smell of the earth is good.
cem0
It is apparent that there is no death.
cem5
But what does that signify?
cem8
Not only under ground are the brains of men
Eaten by maggots.
cem4
Life in itself
Is nothing
cem9
An empty cup, a flight of uncarpeted stairs.
cem11
 https://www.youtube.com/watch?v=LKdnxBH031I
It is not enough that yearly, down this hill,
cem7
April
Comes like an idiot, babbling and strewing flowers.”
cem2

 

Spring by Edna St. Vincent Millay

El mar….

In Mar, Photography, Poesía, Poetry, Primavera, Sea on March 24, 2018 at 7:07 pm

La mar…

tela2

El mar. ¡Sólo la mar!

tela4

¿Por qué me trajiste, padre,
a la ciudad?

tela3

¿Por qué me desenterraste
del mar?

tela6

En sueños la marejada
me tira del corazón;
se lo quisiera llevar.

tela1

Padre, ¿por qué me trajiste
acá?

tela8

Gimiendo por ver el mar,
un marinerito en tierra
iza al aire este lamento:

tela5

¡Ay mi blusa marinera;
siempre me la inflaba el viento
al divisar la escollera!

tela7

“El Mar.La mar”, Rafael Alberti, (Marinero en tierra)

“but my…

In Greece, Island, Light, Love, luz, Photography, Poesía, Poetry, Rocks, Sea, Silence, Sky, sunset, The deepest Sea, Winter on January 11, 2018 at 6:19 pm

tongue is frozen in silence;

instantly a delicate flame  runs beneath my skin;

with my eyes I see nothing;

my ears make a whirring noise.

A cold sweat covers me,

trembling seizes my body,

and I am greener than grass.

Lacking but little of death do I seem…”

Poems of Sappho translated by Julia Dubnoff

“…Esta tarde…

In Ποίηση, Literatura, Moon, Night, Poesía, Poetry on November 2, 2017 at 8:59 pm

han florecido
los vergeles de los cielos;

DSC_0277

los crepúsculos pasados fueron grises

cual monótonos crepúsculos de invierno….”

DSC_0283

 Nocturno, A G. Martínez Sierra, Juan Ramón Jiménez

Δὲν πέθανες

In Ancient, Art, Athens, Greece, Ποίηση, People, Poesía, Poetry, Society on October 9, 2017 at 5:13 am

Στὴν κάμαρα ἀκόμα τ᾿ ἄρωμά σου

cemet4
εἶναι ἁπλωμένο ὡς τώρα δὰ νὰ μ᾿ ἄφησες, κι ἀπάνω
στὸν καναπὲ ἀτέλειωτο μένει τὸ κεντημά σου
καὶ τὸ κομμάτι πού ῾παιζες εἶναι ἀνοιχτὸ στὸ πιάνο.

Ἀπάνω στὸ τραπέζι μου πάντα ἡ δική σου εἰκόνα,
ποῦ πάντα μὲ τὴν ἥμερη ματιά της μὲ κοιτάζει,

cemet3
καὶ δὲν εἶναι ὁ ἄνεμος,

cemet8

μὰ εἶσαι ἐσύ,

cemet1

τὴν πόρτα
ποὺ μισανοίγεις γιὰ νὰ μπεῖς τὴν ὥρα ποὺ βραδυάζει.

Εἶσαι παντοῦ καὶ εἶσαι μέσα σὲ ὅλα:cemet2
στῶν ρόδων τὸ ξεφύλλισμα,

cemet5

στὸ στεναγμὸ τοῦ ἀγέρα,

cemet0
στὰ νέφη ποὺ χρυσίζουνε σὰν πάει νὰ σβήσει ἡ μέρα

cemet10
κι ὡς καὶ τὶς νύχτες δίπλα μου σὲ νοιώθω ξαπλωμένη…

cemet7

Δὲν πέθανες.

cemet6

Ἀδιάφορο οἱ μῆνες κι ἂν περνᾶνε:

cemet88
τότε οἱ νεκροὶ πεθαίνουνε, ὅταν τοὺς λησμονᾶνε!

cemet9

“Η ζωντανή νεκρή”  Κώστας Ουράνης

Ancient Greek Art &
European Funerary Art

Annual General Meeting 2017 & Conference

Athens 5-7 October 2017, Harokopio University of Athens

“…Το βράδυ …

In Ποίηση, Poesía, Poetry on September 13, 2017 at 7:27 pm

ανάψαμε φωτιά
Και τραγουδούσαμε γύρω τριγύρω:

Φωτιά ωραία φωτιά μη λυπηθείς τα κούτσουρα

DSC_0159

Φωτιά ωραία φωτιά μη φτάσεις ως τη στάχτη

DSC_0162

Φωτιά ωραία φωτιά καίγε μας

λέγε μας τη ζωή.

DSC_0166

Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ’ τα χέρια
Κοιτάζουμε τα μάτια της που μας ξανακοιτάζουν
Κι αν είναι αυτό που μας μεθάει μαγνήτης, το γνωρίζουμε

DSC_0272

Κι αν είναι αυτό που μας πονάει κακό, τόχουμε νιώσει

DSC_0176
Εμείς τη λέμε τη ζωή, πηγαίνουμε μπροστά

DSC_0174
Και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε

DSC_0202

Είμαστε από καλή γενιά.”

Απόσπασμα από το ποιήμα ΧΙV της συλλογής “Ήλιος ο πρώτος” (1943) του Οδυσσέα Ελύτη

Te doy…

In Beach, Girl, La playa, Moments, Nude, Poesía, Poetry on August 25, 2017 at 5:10 am

mi alma desnuda,
Como estatua a la cual ningún cendal escuda.
Desnuda con el puro impudor
De un fruto, de una estrella o una flor;
De todas esas cosas que tienen la infinita
Serenidad de Eva antes de ser maldita.

IMG_5328
De todas esas cosas,
Frutos, astros y rosas,
Que no sienten vergüenza del sexo sin celajes
Y a quienes nadie osara fabricarles ropajes.
Sin velos, como el cuerpo de una diosa serena
¡Que tuviera una intensa blancura de azucena!
Desnuda, y toda abierta de par en par

¡Por el ansia del amar!

 

Te doy mi alma desnuda (LAS LENGUAS DEL DIAMANTE (1919))

Juana de Ibarbourou